Lembro-me do dia com precisão de um relógio quebrado que ainda marca a hora exacta duas vezes por dia. Era um sábado de primavera. A luz entrava pelas janelas com aquela qualidade que os pintores chamam de "ouro líquido". Eu tinha conquistado aquilo que supunha que me tornaria completo: uma carreira respeitável, um apartamento agradável, relacionamentos que fingiam estar bem. E ainda assim, sentava-me nessa sala inundada de ouro e sentia um vazio tão profundo que parecia ter densidade física.
Redaktionell anmärkning
Textens art: Prosa (berättare i första person).
Källa: bokens förlagsbeskrivning på Amazon (text ur boken själv).
Texten återges utan ändringar. Originaltext på portugisiska.
Berättare i första person: en litterär text (en ”personlig myt”, enligt ”A Obra Comentada”), inte en biografisk redogörelse.