Lembro-me do dia com precisão de um relógio quebrado que ainda marca a hora exacta duas vezes por dia. Era um sábado de primavera. A luz entrava pelas janelas com aquela qualidade que os pintores chamam de "ouro líquido". Eu tinha conquistado aquilo que supunha que me tornaria completo: uma carreira respeitável, um apartamento agradável, relacionamentos que fingiam estar bem. E ainda assim, sentava-me nessa sala inundada de ouro e sentia um vazio tão profundo que parecia ter densidade física.
Toimituksen huomautus
Tekstin luonne: Proosa (minäkertoja).
Lähde: kirjan kustantajan kuvaus Amazonissa (kirjan omaa tekstiä).
Teksti toistettu muuttamattomana. Alkuperäinen teksti portugaliksi.
Minäkertoja: kirjallinen teksti (”henkilökohtainen myytti” teoksen ”A Obra Comentada” mukaan), ei elämäkerrallinen kertomus.