Lembro-me do dia com precisão de um relógio quebrado que ainda marca a hora exacta duas vezes por dia. Era um sábado de primavera. A luz entrava pelas janelas com aquela qualidade que os pintores chamam de "ouro líquido". Eu tinha conquistado aquilo que supunha que me tornaria completo: uma carreira respeitável, um apartamento agradável, relacionamentos que fingiam estar bem. E ainda assim, sentava-me nessa sala inundada de ouro e sentia um vazio tão profundo que parecia ter densidade física.
Redactionele noot
Aard van de tekst: Proza (ik-verteller).
Bron: uitgeversbeschrijving van het boek op Amazon (tekst uit het boek zelf).
Tekst ongewijzigd weergegeven. Oorspronkelijke tekst in het Portugees.
Ik-verteller: een literaire tekst (een “persoonlijke mythe”, volgens “A Obra Comentada”), geen biografisch verslag.