Strategie en defensie

De eerste as van het werk van Hermínio Cerqueira is ook het zwaartepunt ervan: een reeks boeken van strategische analyse, geschreven in een korte maar ongewoon intense periode, die de overgang van het internationale systeem tot onderwerp hebben — van het einde van het unipolaire moment naar de competitieve multipolariteit van de horizon 2026–2050. De lezer die deze as in de hier voorgestelde volgorde doorloopt, zal snel inzien dat hij niet voor een verzameling losse titels staat, maar voor een samenhangend intellectueel project, met een eigen vocabulaire, een uitgesproken methode en een terugkerende geografie: de Straat van Hormuz en de Perzische Golf, de Straat van Taiwan en de Indo-Pacific, het Oekraïense front en de oostflank van de NAVO, het oostelijke Middellandse Zeegebied — en, door dat alles heen, Portugal, niet gedacht als toeschouwer, maar als kleine Atlantische staat die de schokken van het systeem opvangt, herverdeelt en soms versterkt. De methode is constant: controleerbare open bronnen, een expliciete dialoog met de internationale strategische literatuur (van Mahan en Clausewitz tot Waltz, Keohane, Nye, Taleb of Havel), een gedisciplineerd onderscheid tussen feit, interpretatie en toekomstverkenning, en een bewuste keuze voor de Portugese spelling van vóór het Orthografisch Akkoord van 1990. De toon schommelt op zijn beurt bewust tussen het traktaat en het maatschappelijke essay: de auteur schrijft, zoals hij in een van deze boeken bekent, met nauwgezetheid maar zonder kilte, in de overtuiging dat wie geopolitiek opvat als een abstract spel tussen mogendheden, verraad pleegt aan wat werkelijk op het spel staat. De besprekingen die volgen, behandelen elk boek in zijn eigenheid, zonder het bouwwerk uit het oog te verliezen dat ze samen vormen.

De vier boeken van deze as vormen binnen het werk van Hermínio Cerqueira een samenhangend en opbouwend doctrinair stelsel over het hedendaagse digitale conflict: van de geopolitiek van de vijfde dimensie (Guerra Cibernética) naar de strategische these over de qubit als nieuwe as van de macht (Cyberwar Quântica), vandaar naar het operationele handboek voor de postkwantummigratie (Manual de Cibersegurança Quântica) en ten slotte naar de blik die zich naar binnen richt, op de organisaties zelf (Ameaça Interna). Geschreven en voltooid tussen mei en juni 2026, delen ze een herkenbare methode — systematische verankering in primaire bronnen (NIST, ENISA, CISA, EUR-Lex, CCDCOE), een expliciete weging van de robuustheid van elke bewering, voortdurende aandacht voor het Portugese geval binnen het Europese en Atlantische kader — en een gemeenschappelijke overtuiging: dat digitale veiligheid niet langer een technische kwestie voor één sector is, maar een voorwaarde voor soevereiniteit, maatschappelijk vertrouwen en de continuïteit van de beschaving. Samen gelezen vormen ze waarschijnlijk het omvangrijkste corpus dat in het Portugees over cyberdefensie en de postkwantumtransitie is verschenen.