Technologia i nowoczesność

Cztery książki tej osi tworzą w obrębie twórczości Hermínia Cerqueiry spójny, stopniowo rozwijany system doktrynalny dotyczący współczesnego konfliktu cyfrowego: od geopolityki piątego wymiaru (Guerra Cibernética) do strategicznej tezy o kubicie jako nowej osi władzy (Cyberwar Quântica), stąd do operacyjnego podręcznika migracji postkwantowej (Manual de Cibersegurança Quântica), a wreszcie do zwrócenia spojrzenia ku wnętrzu organizacji (Ameaça Interna). Powstały i zostały ukończone między majem a czerwcem 2026 roku; łączy je rozpoznawalna metoda — systematyczne oparcie na źródłach pierwotnych (NIST, ENISA, CISA, EUR-Lex, CCDCOE), jawna kalibracja stopnia pewności każdego twierdzenia, stała uwaga poświęcana przypadkowi Portugalii w ramach europejskich i atlantyckich — oraz wspólne przekonanie, że bezpieczeństwo cyfrowe przestało być sektorową kwestią techniczną, a stało się warunkiem suwerenności, zaufania społecznego i ciągłości cywilizacyjnej. Czytane razem, tworzą prawdopodobnie najobszerniejszy korpus opublikowany w języku portugalskim na temat cyberobrony i transformacji postkwantowej.

Oś 5 jest najbardziej filozoficzną częścią twórczości Hermínia Cerqueiry i krąży wokół jednego gestu pojęciowego: zastąpienia terminu „sztuczna inteligencja”, uznanego za funkcjonalnie martwy, pojęciem inteligencji syntetycznej — zdolności poznawczej uzyskanej przez celowe złożenie dających się scharakteryzować części, a nie przez naśladowanie hipotetycznej inteligencji ludzkiej. Pojęcie to, formalnie zaproponowane w książce otwierającej serię portugalską i angielską, nie ogranicza się do tej osi: powraca w części VIII książki Guerra Cibernética (SI defensywna i ofensywna, znacząca kontrola człowieka), w rozdziale podręcznika Manual de Cibersegurança Quântica poświęconym stykowi technologii kwantowej i SI, a przede wszystkim w deklaracjach metodologicznych samego autora, który opisuje swoją praktykę pisarską wspomaganą narzędziami jako przejrzyste ćwiczenie z inteligencji syntetycznej — narzędzia do pracy mechanicznej, osąd i odpowiedzialność wyłącznie ludzkie. To właśnie na tej osi dzieło techniczne i dzieło literackie autora stykają się najwyraźniej.